อุณหภูมิอันหนาวเย็นช่วงหัวค่ำในเดือนกุมภาพันธ์  ของเมือง OHITO ทำให้ผมมีความคิดว่าจะไม่อาบน้ำ แต่ก็ทนไม่ไหวเพราะวันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน ก่อนเข้าห้องน้ำก็เปิดหน้าต่างเอากระป๋องเครื่องดื่มออกไปวางไว้ที่ขอบด้านนอก อาศัยความเย็นของหิมะที่ตกลงมาปกคลุมทั่วทั้งเมือง จะทำให้กลิ่นของเฮิร์บที่อยู่ในกระป๋องเพิ่มความหอมและอร่อยยิ่งขึ้นหลังอาบน้ำเสร็จ

คอร์สอบรมและพูดคุยเรื่องเทคโนโลยีตัวใหม่ที่จะออกมาติดตั้งหลังกลับถึงเมืองไทย ทำเอากังวลอยู่ไม่น้อย  เย็นนี้หลังเสร็จงานเลยถือโอกาสเดินขึ้นไปบนเขาซึ่งอยู่ด้านหลังของที่พักไม่ไกลนัก นั่งดูฟูจิซัง ทำให้ผ่อนคลายลงไปได้บ้าง

OHITO อยู่ไม่ไกลจาก TOKYO นัก ประมาณ 120 กม. ใช้เวลาเดินทางโดยรถไฟ Shinkansen จากสถานี Tokyo มาลงสถานี Mishima 50 นาทีแล้วต่อรถไฟไปลงสถานี OHITO อีก 30 นาที

คนญี่ปุ่นที่นี่อัธยาศัยดีมากให้การดูแลเป็นอย่างดี แนะนำเรื่องที่พักอาหารการกิน ผมก็เลยสอบถามเรื่องการเดินทางเผื่อไว้ท่องเที่ยวและพักผ่อนในวันหยุดบ้าง แต่พอถึงกลางคืนอยู่คนเดียวก็ทำให้คิดถึงคนที่อยู่เมืองไทยอย่างหนัก ซ้ำร้ายยิ่งกว่าก็เพราะเธอคนที่เราคิดถึงนั้น ไม่สามารถติดต่อได้มาหลายปีแล้ว ใจก็อยากเดินทางไปพบเธอสักครั้งแต่เมื่อคิดถึงเหตุผลที่เธอมีอยู่ก็ต้องหยุดความตั้งใจไว้

วันนี้ตอนเช้าซื้อโปสการ์ดส่งไปให้เธอใบหนึ่งจาก OHITO …ทนคิดถึงเธอไม่ไหว …แม้ไม่เคยเจอและพูดคุยกับเธอมากว่า 5 ปีแล้ว คิดว่าเมื่อเธอได้รับแล้วเธอคงรู้สึกดี!! หลายปีที่ผ่านมามีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรามากมาย สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนเลยคือใจของเรา ทำให้นึกถึงเพลง  Four Strong Winds

Four strong winds that blow lonely
Seven seas that run high
All those things that don’t change, Come what may.

ในวันที่ชีวิตเรามีการเดินทางอย่างเดียวดาย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ใจเราไม่เคยเปลี่ยน…  ในยามที่มีความสุข ก็อยากให้เธอเดินทางไปด้วยกัน ….กลับไปครั้งนี้ตั้งใจว่าต้องโทรหาเธอสักครั้ง..

Still I wish you’d change your mind,
If I asked you one more time.

 

OHITO JAPAN
Tagged on:                 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *